NASZE WYPRAWY
To tu, to tam, czyli bliższe i dalsze wypady (w miarę) zorganizowane.|
DREZNO No cóż w sumie to do takich spontanicznych pomysłów nie trzeba nas długo namawiać - umówiliśmy się na pierwszy weekend z brzegu i w drogę. W sumie wyruszyliśmy w piątkę - Ja, Kasia, Ula, Rysiek (nasz ulubiony płatnerz) i Pani jego serca - Sylwia. Plan był prosty - dojechać na miejsce, znaleźć zbrojownie a reszta potem :) Tak też zrobiliśmy. Droga upłynęła szybko (ach te niemieckie autostrady...) na rozmowie o sprawach życiowo-bractwowych. Drezno przywitało nas nie najlepszą pogadą śniegowo-deszczową, piękną architekturą oraz kolumną policji wyposażoną w kaski, kamizeli, armatki wodne oraz uzbrojoną w tarcze i pałki.... Nieźle się zaczyna co? Jak się potem okazało, trafiliśmy w sam środek manifestacji antyfaszystowskich. A wiadomo jak są ci anty to i musza sie pojawić ci za. Było głośno, tłoczno i zielono od policji, na szczęście nie doszło do żadnych starć. Problem był tylko z fotografowaniem budynków bez 'zielonych' akcentów w postaci policjantów lub policjantek czy radiowozów. Ale ja nie o tym miałem. Jak się okazało odnalezienie architektonicznego klejnotu Drezna czyli Zwinger nie stanowiło najmniejszego problemu nawet bez planu miasta. Ula już kiedyś tam była a jej zmysł orientacji w czasoprzestrzeni działał tego dnia zadziwiająco dobrze ;) Niesamowite wrażenie zrobiły na mnie bełty do kuszy których sama wielkość i rozmiar grotów mogło wzbudzać przerażenie. Teraz rozumiem dlaczego ta broń jest ciągle wyklęta :) Trochę czasu dziewczynom zajęło, żeby mnie i Ryśka stamtąd wyciągnąć. Reprezentowane jest również francuskie malarstwo z XVII-XVIII wieku i niemieckie malarstwo z XVI-XVIII stulecia. Naszą uwagę zwróciły dzieła Rubensa oraz Canaletta. Piękno i perfekcję tych obrazów można by podziwiać godzinami, niestety nie mieliśmy tyle czasu... Potem zrobiliśmy sobie krótką przerwę na coś do zjedzenia oraz na buszowanie w muzealnej bibliotece. Byłem pod wrażeniem ilości dostępnych pozycji, których temat dotyczył wystaw. I tak na przykład jeśli chodzi broń białą i zbroje można było przeglądnąć i zakupić nie tylko albumy dotyczące wystawy ale także inne książki o tej tematyce. Także pozycje anglojęzyczne. Niestety ceny w euro skutecznie przeszkodziły w zakupie interesujących nas opracowań. Ale przynajmniej teraz wiemy na które książki warto 'zapolować' a na które nie. Ostatnim etapem wyprawy był skarbiec Grünes Gewölbe. Cóż by tu napisać, ehhh jeśli ktoś próbował sobie wyobrazić którykolwiek skarbiec opisywany w bajkach, to ten właśnie tak wygląda. Ilość klejnotów, biżuterii oraz drogocennych przedmiotów codziennego użytku (np. sztućce, puchary, zegary) przerosła nasze najśmielsze oczekiwania. Taka ilość drogich cacek nieuchronnie spowodowała pojawienie się myśli typu 'Co można by sobie kupić za ten jeden mały naszyjnik...' Niestety ni jak nie chcieli nic nam sprezentować... Na szczególną uwagę zasługuje z pewnością indyjska scena dworska, makieta z ogromną ilością małych figurek. Wszystko wykonane ze srebra, złota i drogocennych kamieni. Mieliśmy przyjemność oglądać również kolekcję broni białej których oprawy wykonane były ze szlachetnych kruszców oraz diamentów, rubinów, szmaragdów i pereł. Chlubą skarbca jest 41-karatowy zielony diament (największy tego koloru na świecie) tzw 'Zielony Drezdeńczyk' - klejnot koronny królów Saksonii. Niestety w skarbcu jest całkowity zakaz robienia zdjęć! Więc na pamiątkę zostaną tylko wspomnienia. To ostatnie miejsce w którym byliśmy tego dnia. Nie bez znaczenia jest to, że wszystkie te miejsca zwiedziliśmy kupując jeden bilet - koszt 10 euro normalny, 6 euro ulgowy. Do zniżki wystarczy POLSKA legitymacja studencka. Pozwolenie na foto 5 euro (poza skarbcem). Przed wyruszeniem na wycieczkę polecam zapoznanie się ze stroną: www.drezno.art.webd.pl - wiele cennych informacji w jednym miejscu i po Polsku :) Muszę zaznaczyć, że byliśmy bardzo miło zaskoczeni wyrozumiałą i przemiłą obsługą muzeum. Panie z polskich instytucji tego typu mogły by się się wiele od nich nauczyć!!! Niestety na więcej Drezdeńskich atrakcji nie starczyło nam czasu i sił. No cóż, trzeba będzie tam jeszcze wrócić... :):) Spisał i fotografował Łukasz [Inne zdjęcia z wycieczki - do obejrzenia w naszej Galerii - zapraszamy] |
